همزاد پاييزي

نگاه كن آفتاب تنبل از ديوار آرام آرام بالا مي رود
بي آنكه خودش بخواهد بي آنكه كاري انجام دهد
من ميدانم اتفاقي نزدیک است
بايد كاري كرد
يا راهي باشد يا نردباني كه از آن بالا رفت

سيب را از درخت چيد پيش از آنكه دير شود
پيش از آنكه كلاغ هاي سياه حكايت شب را بر سرمان آوار آوار خراب كنند
من ميدانم اتفاقي نزديك است
كسي مي آيد
از همين زمين سبز سيب را با من قسمت مي كند
بي آنكه به سهم خودش فكر كند